ഡിജിറ്റൽ രംഗത്ത് ഇന്ത്യ കൈവരിച്ച വൻകുതിച്ചുചാട്ടം തികച്ചും അപകടകരമായ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത് എന്ന വിവരം ആശങ്ക ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്. രാജ്യത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര ഇന്റർനെറ്റ് വിതരണത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും മുംബൈയിലെ വെർസോവയിലുള്ള വെറും 6 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള ഒരൊറ്റ തീരപ്രദേശത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
ബി.ബി.സി റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച്, ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരുന്ന 18 അന്താരാഷ്ട്ര സബ്‌മറൈൻ കേബിളുകളിൽ 13 എണ്ണവും കടന്നുവരുന്നത് ഈ തീരത്തിലൂടെയാണ്. യൂറോപ്പ്, ആഫ്രിക്ക, പശ്ചിമേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ 95 ശതമാനത്തോളം ഡാറ്റാ കൈമാറ്റവും ഈ കേബിളുകൾ വഴിയാണ് നടക്കുന്നത്.
ഈ പ്രദേശത്തുണ്ടാകുന്ന ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള തടസ്സങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ ഡിജിറ്റൽ ശൃംഖലയെ വലിയ രീതിയിൽ ബാധിച്ചേക്കാം. അപകടങ്ങൾ മൂലമോ അല്ലാതെയോ ഇവിടെ കേബിളുകൾക്ക് തകരാറ് സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ബാങ്കുകൾ, ഓഹരി വിപണികൾ, ക്ലൗഡ് സേവനങ്ങൾ, സർക്കാർ നെറ്റ്‌വർക്കുകൾ എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ സാരമായി ബാധിക്കും. ചെന്നൈ, കൊച്ചി തുടങ്ങിയ മറ്റ് ലാൻഡിംഗ് സ്റ്റേഷനുകളിലേക്ക് നെറ്റ്‌വർക്ക് മാറ്റാൻ സാധിക്കുമെങ്കിലും ഇന്റർനെറ്റ് വേഗതയിലുണ്ടാകുന്ന ചെറിയ കുറവ് പോലും വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിന് വഴിവെക്കും.
ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഇന്റർനെറ്റ് വിപണികളിലൊന്നായി ഇന്ത്യ മാറിയെങ്കിലും, ആഗോള സബ്‌മറൈൻ കേബിൾ ശൃംഖലയുടെ 3 ശതമാനം മാത്രമാണ് ഇന്ത്യയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. കൂടാതെ രാജ്യത്തുള്ള 18 അന്താരാഷ്ട്ര കേബിളുകളിൽ 11 എണ്ണവും 20 വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുള്ളവയാണ്. കേബിളുകൾക്കുണ്ടാകുന്ന തകരാറുകൾ പരിഹരിക്കാൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് സ്വന്തമായി അറ്റകുറ്റപ്പണി നടത്തുന്ന കപ്പലുകൾ (Repair Ships) ഇല്ലെന്നത് സ്ഥിതി കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു. നിലവിൽ ദുബായിൽ നിന്നോ സിംഗപ്പൂരിൽ നിന്നോ ഉള്ള വിദേശ കപ്പലുകളെയാണ് ഇതിനായി ആശ്രയിക്കുന്നത്.
എഐ (AI) സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വളർച്ചയോടെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ ആവശ്യകത വർദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിനനുസരിച്ച് കേബിൾ ശേഷി ഉയർത്താൻ സാധിക്കുന്നില്ല. സബ്‌മറൈൻ കേബിൾ പദ്ധതികൾക്ക് വിവിധ മന്ത്രാലയങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കേണ്ട സങ്കീർണ്ണമായ അനുമതികളും ഇതിന് കാലതാമസമുണ്ടാക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മച്ചിലിപട്ടണം, ദക്ഷിണ ചെന്നൈ തുടങ്ങിയ പുതിയ ഇടങ്ങളിലേക്ക് ലാൻഡിംഗ് സ്റ്റേഷനുകൾ വ്യാപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും പുതിയ സബ്‌മറൈൻ കേബിളുകൾ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടും ഈ പ്രതിസന്ധി പരിഹരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുകയാണ്.
