നമ്മുടെ ഭക്ഷണമേശയിലെ എപ്പോഴും കാണുന്ന ഒന്നാണ് അയോഡിൻ ചേർത്ത ഉപ്പ്. പരിപ്പുകറിയിലും പച്ചക്കറികളിലും സലാഡുകളിലുമൊക്കെ വലിയ ചിന്തയൊന്നുമില്ലാതെ നമ്മൾ ഇതൽപ്പം വിതറാറുമുണ്ട്. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ അടുക്കളയിലിരിക്കുന്ന ഈ സാധാരണ ഉപ്പുപൊതി, ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പൊതുജനാരോഗ്യ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നിന്റെ ഫലമാണെന്ന് അറിയാമോ?
അയോഡിൻ ചേർത്ത ഉപ്പ് സാർവത്രികമാകുന്നതിന് മുൻപ്, ഹിമാലയൻ മേഖലയിലെ ആയിരക്കണക്കിന് ഗ്രാമവാസികൾ ‘ഗോയിറ്റർ’ അഥവാ തൊണ്ടവീക്കം എന്ന രോഗത്തോട് പോരാടുകയായിരുന്നു. അത് അന്നത്തെ ആളുകളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ മാറിയിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് അയോഡിൻ ലഭിക്കാത്തതിനാൽ പല കുട്ടികൾക്കും ആജീവനാന്ത ശാരീരിക-മാനസിക വൈകല്യങ്ങൾ വരെ സംഭവിച്ചു. ഇതിനൊന്നും ഒന്നും ചെയ്യാനാകില്ലെന്നാണ് അന്ന് ഭൂരിഭാഗം വിദഗ്ദ്ധരും കരുതിയത്. എന്നാൽ ആ ധാരണ തെറ്റാണെന്ന് ഒരു ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ തെളിയിച്ചു.
ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഡോ. വുലിമിരി രാമലിംഗസ്വാമിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ‘കാങ്ഗ്ര വാലി പരീക്ഷണം’ (Kangra Valley Experiment) എന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ പഠനത്തെക്കുറിച്ച് പരിമൾ എന്ന എക്സ് (X) ഉപയോക്താവ് അടുത്തിടെ പങ്കുവെച്ച കുറിപ്പിലൂടെയാണ് ഈ കഥ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്. 1950-കളിലെ അവസ്ഥ വിവരിച്ചുകൊണ്ട്, ഹിമാലയൻ താഴ്വരകളിൽ ഒരു നിശബ്ദ ദുരന്തം നിഴലിച്ചിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു. ജമ്മു കാശ്മീർ, ഹിമാചൽ പ്രദേശ്, ഉത്തർപ്രദേശ് മുതൽ വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ വരെയുള്ള വലിയൊരു മേഖലയിലെ പകുതിയോളം ജനങ്ങളും അയോഡിന്റെ കുറവ് മൂലമുള്ള തൊണ്ടവീക്കവും ഗുരുതരമായ ശാരീരിക-മാനസിക വൈകല്യങ്ങളും കൊണ്ട് ദുരിതമനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇന്ത്യയെപ്പോലൊരു വികസ്വര രാജ്യത്തിന് പരിഹരിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര സങ്കീർണ്ണമാണ് ഈ പ്രശ്നമെന്നായിരുന്നു ആഗോള വിദഗ്ദ്ധരുടെ വിലയിരുത്തൽ. എന്നാൽ ഓക്സ്ഫഡ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് പരിശീലനം നേടി ഐ.സി.എം.ആറിൽ (ICMR) ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്ന ഡോ. വുലിമിരി രാമലിംഗസ്വാമി ഇതിനോട് യോജിച്ചില്ല. ദശലക്ഷക്കണക്കിന് കുട്ടികൾ ഇനിയും ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്ന അദ്ദേഹം ഹിമാചൽ പ്രദേശിൽ ‘കാങ്ഗ്ര വാലി പരീക്ഷണം’ ആരംഭിച്ചു.
ഒരു ലക്ഷത്തിലധികം ഗ്രാമവാസികളെ മൂന്ന് ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിച്ചായിരുന്നു പരീക്ഷണം: ഒരു കൂട്ടർക്ക് സാധാരണ ഉപ്പും, രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടർക്ക് പോട്ടാസ്യം അയോഡൈഡ് ചേർത്ത ഉപ്പും, മൂന്നാമത്തെ കൂട്ടർക്ക് പോട്ടാസ്യം അയോഡേറ്റ് ചേർത്ത ഉപ്പും നൽകി.
ഇന്ത്യയിൽ അയോഡിൻ ചേർത്ത ഉപ്പ് പ്രായോഗികമാകില്ലെന്ന് അന്ന് പല ശാസ്ത്രജ്ഞരും വാദിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ഈർപ്പമുള്ള കാലാവസ്ഥ അയോഡിനെ നശിപ്പിക്കുമെന്നും, വിദൂര ഹിമാലയൻ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കുള്ള ദീർഘദൂര ഗതാഗതം ഇതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി കുറയ്ക്കുമെന്നും, വറുത്തും തിളപ്പിച്ചുമുള്ള പരമ്പരാഗത ഇന്ത്യൻ പാചകരീതി അയോഡിൻ ഇല്ലാതാക്കുമെന്നുമായിരുന്നു അവരുടെ ഭയം. എന്നാൽ ഈ നിഗമനങ്ങളെ വെറുതെ അംഗീകരിക്കുന്നതിന് പകരം പരീക്ഷണത്തിലൂടെ തെളിയിക്കാൻ ഡോ. രാമലിംഗസ്വാമി തീരുമാനിച്ചു.
16 വർഷത്തോളമാണ് ഈ പഠനം തുടർന്നത്. അയോഡിൻ ചേർത്ത ഉപ്പ് ഉപയോഗിച്ച ഗ്രാമങ്ങളിൽ തൊണ്ടവീക്കത്തിന്റെ അളവ് വലിയ തോതിൽ കുറയുകയും ശരീരത്തിലെ അയോഡിന്റെ അളവ് സാധാരണ നിലയിലാകുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയിലെ കാലാവസ്ഥയിലോ, ഗതാഗത സമയത്തോ, പാചകരീതിയിലോ പോട്ടാസ്യം അയോഡേറ്റിന് മാറ്റമൊന്നും സംഭവിക്കില്ലെന്നും പഠനത്തിലൂടെ തെളിഞ്ഞു. സാധാരണ ഉപ്പിൽ അയോഡിൻ ചേർക്കുന്നതിലൂടെ ഗോയിറ്റർ രോഗത്തെ പൂർണ്ണമായും തടയാനാകുമെന്ന് ഈ ഗവേഷണം വ്യക്തമാക്കി.
ഈ പരീക്ഷണത്തിന്റെ വമ്പൻ വിജയമാണ് 1962-ൽ ഇന്ത്യയുടെ നാഷണൽ ഗോയിറ്റർ കൺട്രോൾ പ്രോഗ്രാമിന് തുടക്കമിട്ടത്. ഇത് പിന്നീട് നാഷണൽ അയോഡിൻ ഡെഫിഷ്യൻസി ഡിസോർഡേഴ്സ് കൺട്രോൾ പ്രോഗ്രാം (NIDDCP) ആയി മാറി. നമ്മൾ ദിവസവും അടുക്കളയിൽ ഉപ്പുപൊതി തുറക്കുമ്പോൾ, കാങ്ഗ്ര താഴ്വരയിലെ ചെളിനിറഞ്ഞ വഴികളിൽ രൂപപ്പെട്ട, ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു രാസകവചമാണ് കൈയിലെടുക്കുന്നത്.
