“രണ്ടു മാസം മുമ്പ് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ഒരു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. 10 കിലോ കുറയ്ക്കും എന്നായിരുന്നില്ല അത്. ഏതെങ്കിലും വൈറൽ ഡയറ്റ് പിന്തുടരുമെന്നോ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്നോ ആയിരുന്നില്ല. വളരെ ലളിതമായ ഒന്നായിരുന്നു അത്. മുടങ്ങാതെ എല്ലാ ദിവസവും ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ഒരു സലാഡ് കഴിക്കുക. അത്രമാത്രം.
പി.സി.ഒ.എസ് (PCOS – ഇപ്പോൾ PMOS എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു) ഉള്ള ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, നമ്മുടെ ശരീരം ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെ പ്രതികരിക്കാത്തപ്പോഴുള്ള വിഷമം എനിക്കറിയാം. ഭാരം കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യും, ഹോർമോണുകൾ അവയുടെ ഇഷ്ടത്തിന് മാറും. നമ്മൾ എല്ലാം കൃത്യമായി ചെയ്തിട്ടും ഒരു ഫലവും കാണാത്ത അവസ്ഥ വരാറുണ്ട്.
എന്റെ ഹോർമോൺ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ദിവസവും മണിക്കൂറുകളോളം ജിമ്മിൽ ചെലവഴിക്കുന്ന ഒരാളായി ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മാറില്ലെന്നും ഉറപ്പായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു: എന്റെ ഉച്ചഭക്ഷണ പാത്രത്തിൽ എന്താണ് ഉള്ളത് എന്നത് മാത്രം.
ഇത് ഭക്ഷണം കുറയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല
“സലാഡ്” എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആളുകൾ ഉടൻ തന്നെ ഇലകൾ മാത്രമുള്ള വിരസമായ ഒരു പാത്രമാണ് സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ എന്റേത് അങ്ങനെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ വെള്ളരിക്ക, തക്കാളി, ഉള്ളി, ക്യാരറ്റ്, ക്യാപ്സിക്കം എന്നിവ ചേർത്ത മുളപ്പിച്ച ധാന്യങ്ങളുടെ സലാഡായിരുന്നു. മറ്റ് ദിവസങ്ങളിൽ അവക്കാഡോയും പച്ചക്കറികളും ബൾസാമിക് വിനഗറും ചേർത്ത ക്വിനോവ സലാഡ്. ചിലപ്പോൾ കടലയോ മാതളനാരങ്ങയോ ഓറഞ്ച് ചുളകളോ ഒക്കെ ചേർക്കും.
ഉപ്പും കുരുമുളകും ചെറുനാരങ്ങാനീരും മാത്രമായിരുന്നു സാധാരണ ഡ്രസ്സിംഗ് ആയി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ക്വിനോവ സലാഡുകൾക്ക് ബൾസാമിക് വിനഗർ ആയിരുന്നു പ്രിയപ്പെട്ടത്.
ഇതിനോടൊപ്പം അല്പം പ്രോട്ടീൻ കൂടി ചേർത്തു. സാധാരണയായി ഗ്രിൽ ചെയ്ത പനീറോ സോയയോ ആയിരുന്നു അത്. പ്രഭാതഭക്ഷണവും ലളിതമായിരുന്നു. മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും സ്ക്രാംബിൾഡ് എഗ്ഗ്സ്, ചിലപ്പോൾ ഓട്സ് ചീലയോ കടലമാവ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ചീലയോ കഴിക്കും.
രാത്രിഭക്ഷണവും എളുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു. കിച്ചടിയോ സൂപ്പോ തൈരുസാദമോ ഒക്കെ കഴിച്ചു. ഭക്ഷണക്രമത്തിന്റെ പേരിൽ കഷ്ടപ്പെടുകയല്ല, മറിച്ച് ദീർഘകാലം കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ശീലം ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
തുടർച്ചയായി 20 ദിവസത്തോളം ഞാൻ മുളപ്പിച്ച ധാന്യങ്ങളുടെ സലാഡ് കഴിച്ച ഒരു ഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. അത് അത്രയധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടൊന്നുമല്ല, രാവിലെ വേഗത്തിൽ തയ്യാറാക്കാൻ എളുപ്പമായതുകൊണ്ട് മാത്രം.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ബോക്സ് തുറന്ന് ഒരു പിടി കഴിച്ച ശേഷം ഞാൻ അത് അടച്ചുവെച്ച് വെറുതെ നോക്കിയിരുന്നു. എനിക്കത് കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഒരേ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് മടുത്തതുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. സലാഡ് കഴിക്കുന്നത് നിർത്തേണ്ടതില്ലെന്നും എന്നാൽ ഒരേതരം സലാഡ് കഴിക്കുന്നത് നിർത്തണമെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് അപ്പോഴാണ്.
അങ്ങനെ ഞാൻ പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങി. അവക്കാഡോ, വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലുള്ള പച്ചക്കറികൾ, കടല, ക്വിനോവ, പച്ചമാങ്ങ, ഓറഞ്ച് ചുളകൾ, മാതളനാരങ്ങ എന്നിവയൊക്കെ മാറിമാറി ഉപയോഗിച്ചു. രുചിയിലും ഘടനയിലും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. ആ ചെറിയ മാറ്റം വലിയ കാര്യമായി മാറി.
എന്റെ വിശപ്പിൽ വന്ന മാറ്റം
ശരീരഭാരം കുറഞ്ഞോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് കൃത്യമായൊരു ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയില്ല. പി.സി.ഒ.എസ് ഉള്ളപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ അത്ര ലളിതമല്ല. ഭാരം ഇടയ്ക്കിടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ ഈ സലാഡ് കൊണ്ടുമാത്രമാണ് അത് സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാനാവില്ല.
എന്നാൽ എനിക്ക് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ കഴിയുന്ന ചില മാറ്റങ്ങളുണ്ട്. അതിലൊന്ന് വിശപ്പാണ്. അത് കാര്യമായി കുറഞ്ഞു. എപ്പോഴും ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന ശീലം മാറി. പെട്ടെന്ന് വിശന്ന് കയ്യിൽ കിട്ടുന്ന ലഘുഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന രീതി ഇല്ലാതായി. വയർ നിറഞ്ഞ അനുഭവം കൂടുതൽ സമയം നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് വലിയൊരു വിജയമായിരുന്നു.
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മറ്റ് മാറ്റങ്ങൾ
മറ്റൊന്ന് ഊർജ്ജസ്വലതയാണ്. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം സാധാരണ അനുഭവപ്പെടാറുള്ള തളർച്ച ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാകാറില്ല. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ക്ഷീണമോ മടിയോ തോന്നുന്നതിന് പകരം ഉന്മേഷത്തോടെ ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. ഭാരം നോക്കുന്ന മെഷീനിൽ വലിയ മാറ്റം കണ്ടില്ലെങ്കിലും എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അളവുകളിൽ കുറവ് വന്നിട്ടുണ്ട്. വസ്ത്രങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി പാകമാകാൻ തുടങ്ങി.
മറ്റുള്ളവർ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന തരത്തിലുള്ള വലിയ മാറ്റങ്ങളല്ല ഇവ. എന്നാൽ എനിക്കത് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്; അത് തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ എനിക്ക് ധാരാളമാണ്.
ആത്മവിശ്വാസത്തിലും മാറ്റം വന്നു
നമുക്കായി ദിവസവും നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ മാനസികമായി വലിയൊരു മാറ്റം ഉണ്ടാകും. അതൊരു അഭിമാനം നൽകും.
കണ്ണാടിയിൽ വലിയ മാറ്റമൊന്നും കാണാത്ത ദിവസങ്ങളിലും, ഭാരം കുറയാത്ത ദിവസങ്ങളിലും, നമ്മൾ നമുക്കായി എന്നും സമയം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടെന്ന ചിന്ത തന്നെ വലിയ ആത്മവിശ്വാസം തരും.
സത്യത്തിൽ ഇത്രയും ദിവസം ഞാൻ ഇത് തുടരുമെന്ന് കരുതിയതല്ല. ഒരു ആഴ്ച കൊണ്ട് നിർത്തുമെന്നാണ് വിചാരിച്ചത്. എന്നാൽ രണ്ടു മാസത്തിന് ശേഷവും ഞാൻ രാവിലെ സലാഡ് പാക്ക് ചെയ്യുന്നു. ഈ സ്ഥിരത തന്നെയാണ് എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്.
ഭക്ഷണത്തെ പേടിയോടെ കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു സ്ലൈസ് പിസ്സ കഴിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കഠിനമായി പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് ചപ്പാത്തിയും കറിയും റൈത്തയും കഴിക്കാൻ തോന്നും, ചിലപ്പോൾ പിസ്സ കഴിക്കാൻ തോന്നും. ഞാൻ അത് കഴിക്കാറുമുണ്ട്.
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവ തെറ്റായ ഭക്ഷണക്രമമല്ല. സാധാരണ കഴിക്കുന്ന സലാഡിന് പകരം മറ്റൊന്ന് കഴിക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ മാത്രം. ഈ ശീലം വർഷങ്ങളോളം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകണമെങ്കിൽ ജീവിതത്തിലെ ഇത്തരം സന്തോഷങ്ങൾക്കും ഇടം നൽകണം.
ഇത് പി.സി.ഒ.എസിന് സഹായിച്ചോ?
ഞാൻ ഒരു ന്യൂട്രീഷനിസ്റ്റോ ഡോക്ടറോ അല്ല. പി.സി.ഒ.എസിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഭക്ഷണരീതി ഇതാണോ അല്ലയോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പ്രായോഗികവും എനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതുമായ ഒന്നായതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
എങ്കിലും, എന്റെ ചില ലക്ഷണങ്ങളിൽ നേരിയ പുരോഗതി കാണുന്നുണ്ട്. പി.സി.ഒ.എസ് ഉള്ള പല സ്ത്രീകളെയും അലട്ടുന്ന അനാവശ്യ രോമവളർച്ച (Hirsutism) ഇപ്പോൾ അല്പം കുറഞ്ഞതായി തോന്നുന്നു.
ദിവസവും സലാഡ് കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ, അതോ പച്ചക്കറികളും നാരുള്ള ഭക്ഷണങ്ങളും കൂടുതൽ കഴിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അനാവശ്യമായ അവകാശവാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും എന്റെ ശരീരത്തിലും ഊർജ്ജസ്വലതയിലും മാറ്റങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്, രണ്ട് മാസം മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ എന്റെ ശരീരത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.
ഇതൊരു ഡയറ്റായി തോന്നുന്നില്ല
ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം. ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം ഞാൻ നിർബന്ധപൂർവ്വം കഴിക്കുകയാണെന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നാറില്ല. രാവിലത്തെ സ്ക്രാംബിൾഡ് എഗ്ഗ്സും, രാത്രിയിലെ സൂപ്പും കിച്ചടിയുമെല്ലാം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ സലാഡ് കഴിക്കുന്നതും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.
ആറു മാസത്തിന് ശേഷം ഇതിലും മികച്ച മാറ്റങ്ങൾ എനിക്ക് പറയാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തേണ്ടി വന്നേക്കാം.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, എന്നോട് തന്നെ ചെയ്ത ആ ചെറിയ വാഗ്ദാനം പാലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ ഞാൻ സന്തോഷവതിയാണ്.
