ഇന്ത്യയിൽ വ്യത്യസ്തമായ വിളിപ്പേരുകളുള്ള ഒരുപാട് നഗരങ്ങളുണ്ട്. സിൽക്ക് സിറ്റി, നവാബുകളുടെ നഗരം, സുഗന്ധവ്യഞ്ജന തീരം എന്നിങ്ങനെ ഓരോ നാടും തങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതകൾ അഭിമാനത്തോടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. എന്നാൽ കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര ചെയ്താൽ എത്തുന്ന, കേരളത്തിലെ എറണാകുളം ജില്ലയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിന് മറ്റെന്തിനേക്കാളും മധുരമുള്ള ഒരു വിളിപ്പേരുണ്ട്. അതാണ് ഇന്ത്യയുടെ സ്വന്തം ‘പൈനാപ്പിൾ സിറ്റി’ (കൈതച്ചക്ക നഗരം) ആയ വാഴക്കുളം.
വർഷം തോറും കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ വിറ്റുവരവും, കർഷകരുടെ കഠിനാധ്വാനവും, ഭൂപ്രദേശ സൂചിക (GI tag) പദവിയും ഈ നഗരത്തിന്റെ പെരുമയ്ക്ക് മാറ്റുകൂട്ടുന്നു. ഡൽഹിയിലെയോ മുംബൈയിലെയോ തെരുവുകളിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന രുചിയൂറും പൈനാപ്പിളുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും വാഴക്കുളത്തുനിന്നും എത്തിയതാകാനാണ് സാധ്യത.
വാഴക്കുളത്ത് എത്തിയാൽ തന്നെ വായുവിൽ പൈനാപ്പിളിന്റെ സുഗന്ധം അനുഭവിക്കാം. വഴിയോരങ്ങളിൽ പൈനാപ്പിൾ നിറച്ച ലോറികളും, ‘പൈനാപ്പിൾ വ്യാപാരം’ എന്ന് എഴുതിയ ബോർഡുകളും, അത് ചുമക്കുന്ന തൊഴിലാളികളും, കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന തോട്ടങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം. പൈനാപ്പിൾ എന്നത് വാഴക്കുളത്തുകാരുടെ വെറുമൊരു കൃഷി മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അവരുടെ സംസ്കാരവും സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയും കൂടിയാണ്.
ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ തൊടുപുഴയോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന വാഴക്കുളം, കേരളത്തിലെ പൈനാപ്പിൾ കേന്ദ്രം മാത്രമല്ല, ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പൈനാപ്പിൾ മാർക്കറ്റ് കൂടിയാണ്. എണ്ണൂറോളം കോടി രൂപയുടെ വാർഷിക വിറ്റുവരവുള്ള ഈ മേഖലയിൽ നാനൂറിലധികം കർഷകർ സജീവമാണ്. നാല് ലക്ഷത്തോളം ആളുകളാണ് ഈ കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നത്. സീസൺ സമയത്ത് പ്രതിദിനം ആയിരത്തോളം ടൺ പൈനാപ്പിളാണ് ഇവിടെ നിന്ന് മുംബൈയിലേക്കും അവിടെനിന്ന് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കും കയറ്റി അയക്കുന്നത്.
1548-ൽ പോർച്ചുഗീസുകാരാണ് ബ്രസീലിൽ നിന്നും പൈനാപ്പിൾ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിച്ചത്. വാഴക്കുളത്തെ ഈർപ്പമുള്ള കാലാവസ്ഥയും ചെങ്കൽ മണ്ണും കൃത്യമായ മഴയും ഈ കൃഷിക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായി മാറി. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ അതിരുകളിൽ വേലി പോലെ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചിരുന്ന പൈനാപ്പിൾ, 1940-കളോടെ പ്രാദേശിക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന ഭാഗമായി. 1990-കളിൽ കർഷകർ ഒന്നിച്ച് അസോസിയേഷൻ രൂപീകരിക്കുകയും 1995-ൽ ഒരു ഗവേഷണ കേന്ദ്രം സ്ഥാപിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായ കൃഷിരീതികൾ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തതോടെ അഭ്യസ്തവിദ്യരായ യുവാക്കളും ഈ രംഗത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു.
വാഴക്കുളം പൈനാപ്പിളുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം ‘കണ്ണാറ’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മോറിഷ്യസ് ഇനമാണ്. ഇതിന്റെ കോൺ ആകൃതിയും, സ്വർണ്ണ മഞ്ഞ നിറവും, കുറഞ്ഞ പുളിപ്പും കൂടിയ മധുരവും ഇതിനെ സവിശേഷമാക്കുന്നു. രാസവസ്തുക്കൾ കാര്യമായി ഉപയോഗിക്കാതെ വളർത്തുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിന് പ്രകൃതിദത്തമായ രുചിയാണുള്ളത്. 2009-ൽ ലഭിച്ച ജി.ഐ (GI) ടാഗ് ഇതിന്റെ മൂല്യം ആഗോള വിപണിയിൽ വൻതോതിൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ ആകെ ഉത്പാദനത്തിന്റെ 80 ശതമാനവും മറ്റ് ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിലേക്കും വിദേശങ്ങളിലേക്കുമാണ് പോകുന്നത്.
വാഴക്കുളം പൈനാപ്പിൾ വെറുതെ കഴിക്കാൻ മാത്രമല്ല, കേരളീയ വിഭവങ്ങളിൽ വൈവിധ്യമാർന്ന രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഓണസദ്യയിലെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത പൈനാപ്പിൾ പച്ചടി, തൈര് ചേർത്ത പുളിശ്ശേരി, പായസം, ജാം, സ്ക്വാഷ്, ജ്യൂസ് എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൽ ചിലതാണ്. കൂടാതെ ഇറച്ചി, ചെമ്മീൻ കറികളിലും ഇതിന്റെ പുളിപ്പും മധുരവും രുചി കൂട്ടാനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സെപ്റ്റംബർ മുതൽ മെയ് വരെയുള്ള മാസങ്ങളിലാണ് ഇവിടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിളവെടുപ്പ് നടക്കുന്നത്. റംസാൻ കാലത്താണ് പൈനാപ്പിളിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യക്കാരുണ്ടാകുന്നത്. അസമിൽ നിന്നുള്ള തൊഴിലാളികളും ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാരികളും എത്തുന്നതോടെ ഈ ചെറിയ നഗരം വലിയൊരു വാണിജ്യ ഉത്സവവേദിയായി മാറാറുണ്ട്. ചുരുക്കത്തിൽ, വാഴക്കുളവും പൈനാപ്പിളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കേവലം ഒരു ബിസിനസ്സ് മാത്രമല്ല, അത് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതവും അടയാളപ്പെടുത്തലുമാണ്.
