മുംബൈയിലെ ഹരീഷ് റാണയുടെ വിധി, ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും ഇടയിലുള്ള രോഗികളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് രാജ്യത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ച ഒന്നായിരുന്നു. ഇന്ന് മുംബൈയിലെ ആനന്ദ് ദീക്ഷിത് എന്ന യുവാവിന്റെ ജീവിതവും സമാനമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുകയാണ്. മാരകമായ ഒരു അപകടത്തിന് ശേഷം കഴിഞ്ഞ രണ്ടര വർഷമായി അബോധാവസ്ഥയിൽ (Vegetative State) കഴിയുകയാണ് ആനന്ദ്.
2013-ൽ നാലാം നിലയിൽ നിന്ന് വീണ് ഗുരുതരമായി തലയ്ക്ക് പരിക്കേറ്റ ഹരീഷ് റാണ വർഷങ്ങളോളം വെന്റിലേറ്ററിന്റെയും ട്യൂബുകളുടെയും സഹായത്തോടെയാണ് ജീവൻ നിലനിർത്തിയത്. ഒടുവിൽ പ്രതീക്ഷകൾ അസ്തമിച്ചതോടെ മാതാപിതാക്കൾ നൽകിയ ദയാവധത്തിനുള്ള അപേക്ഷ സുപ്രീം കോടതി അനുവദിക്കുകയായിരുന്നു. ആ ദുരന്തത്തിന്റെ നിഴൽ പോലെയാണ് ഇന്ന് 35-കാരനായ ആനന്ദിന്റെ ജീവിതവും.
2023 ഡിസംബർ 29-ന് ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഗോരഖ്പൂരിലുണ്ടായ ഒരു അപകടമാണ് ആനന്ദിന്റെ ജീവിതം മാറ്റിമറിച്ചത്. പുതിയ സ്കൂട്ടർ വാങ്ങിയ അന്നുതന്നെയായിരുന്നു ആ ദുരന്തം. ഇന്ന് യന്ത്രങ്ങളുടെയും ട്യൂബുകളുടെയും സഹായത്തോടെ മാത്രം ശ്വസിക്കാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും കഴിയുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് ആനന്ദ്. കഴിഞ്ഞ 18 മാസമായി ആനന്ദിനെ പരിചരിക്കുന്ന അർജുൻ പ്രജാപതി എന്ന കെയർടേക്കർ, അവന്റെ കൈവിരലൊന്ന് അനങ്ങാനോ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാനോ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ, നിശബ്ദത മാത്രമാണ് മറുപടി.
തങ്ങളുടെ മകന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലയ്ക്കാതിരിക്കാൻ ദീക്ഷിത് കുടുംബം വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാണ് നേരിടുന്നത്. ഇതിനോടകം നാല് കോടി രൂപയിലധികം ചികിത്സയ്ക്കായി ചെലവായിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതിനായി അവർക്ക് തങ്ങളുടെ ഭൂമിയും സമ്പാദ്യവും വിൽക്കേണ്ടി വന്നു. കൊകിലാബെൻ, ലോട്ടസ് തുടങ്ങിയ ആശുപത്രികളിൽ മകന്റെ ജീവനായി അവർ പോരാടുമ്പോൾ, മുംബൈ മുനിസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ (ബിഎംസി) അവരുടെ ഏക വീട് പൊളിച്ചുനീക്കി. കെട്ടിട നിർമ്മാതാവും ബിഎംസിയും തമ്മിലുള്ള നിയമതർക്കത്തെ തുടർന്നായിരുന്നു ഈ നടപടി. ഇതോടെ ചികിത്സാച്ചെലവിനൊപ്പം വാടക വീടിന്റെ ഭാരവും ആ കുടുംബത്തിന് ചുമക്കേണ്ടി വന്നു.
ചികിത്സാ രംഗത്ത് തങ്ങൾ എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടുവെന്നാണ് ആനന്ദിന്റെ പിതാവ് പറയുന്നത്. ആശുപത്രി ബില്ലുകൾക്ക് പുറമെ ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിയായ ‘കെയർ ഹെൽത്ത് ഇൻഷുറൻസ്’ തങ്ങളുടെ ക്ലെയിം നിരസിച്ചതോടെ 50 ലക്ഷം രൂപയുടെ അധിക കടബാധ്യത കൂടി അവർക്കുണ്ടായി. “എന്റെ മകൻ ‘പപ്പ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ഒരിക്കൽ കൂടി കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ഉള്ളതെല്ലാം ഞാൻ വിറ്റു. ആശുപത്രി ബില്ലുകളും ഇൻഷുറൻസ് നിഷേധവും ഞങ്ങളെ തകർത്തു. ഞങ്ങൾ ഐസിയുവിൽ മകന്റെ ജീവനായി പോരാടുമ്പോൾ ബിഎംസി ഞങ്ങളുടെ വീട് നിരപ്പാക്കി,” അദ്ദേഹം സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ ആനന്ദിന്റെ അമ്മ ഇപ്പോഴും പ്രതീക്ഷ കൈവിട്ടിട്ടില്ല. മകൻ എന്നെങ്കിലും ഉണരുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവന്റെ വാച്ചും ഫോണും അവർ എന്നും തയ്യാറാക്കി വെക്കുന്നുണ്ട്. “ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. അവർ ഞങ്ങളുടെ വീടും അവന്റെ ആരോഗ്യവും എടുത്തു, പക്ഷേ അവൻ തിരിച്ചുവരുമെന്ന എന്റെ വിശ്വാസം തകർക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല,” അവർ പറയുന്നു. ഇൻഷുറൻസ്, ചികിത്സാ നിയമങ്ങളിൽ മാറ്റം വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇത്തരം അവസ്ഥകൾ ഒരു രോഗിയെ മാത്രമല്ല, ഒരു കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ മരണത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന് ഈ കേസ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
