അടുത്തകാലംവരെ ജോലിയിലെ വിജയം എന്നത് കൂടുതൽ സമയം ജോലി ചെയ്യുക, ജോലിയോടുള്ള താല്പര്യവും മികവും, വേഗത്തിലുള്ള സ്ഥാനക്കയറ്റങ്ങൾ, വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അടയാളമായി മാറുന്ന ജോബ് ടൈറ്റിലുകൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഒരാളുടെ പ്രൊഫഷണൽ മൂല്യം പലപ്പോഴും കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ, ഈ നിർവചനത്തിന് ഇന്ന് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് സെഡ് ജനറേഷൻ (Gen Z) ഇടയിൽ.
ഇന്ന് യുവ പ്രൊഫഷണലുകൾക്കിടയിൽ ‘കരിയർ മിനിമലിസം’ (Career Minimalism) എന്ന മനോഭാവം വളർന്നുവരികയാണ്. നിരന്തരമായ ഓട്ടത്തേക്കാൾ (Hustle), ജീവിതത്തിലെ സമാധാനത്തിനും മാനസികാരോഗ്യത്തിനും മുൻഗണന നൽകുന്ന ഒരു തൊഴിൽ തത്വശാസ്ത്രമാണിത്. ജോലി തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ പൂർണ്ണമായി ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതിന് പകരം, വൈകാരികമായ ഊർജ്ജം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെയും അവനവനെ ബാധിക്കാതെയും സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത നൽകുന്ന ജോലികളാണ് ഇവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
എന്താണ് കരിയർ മിനിമലിസം?
കരിയർ മിനിമലിസം എന്നാൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം ജോലി ചെയ്യുകയോ അല്ലെങ്കിൽ കരിയറിലെ ആഗ്രഹങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിക്കുകയോ എന്നല്ല അർത്ഥമാക്കുന്നത്. മറിച്ച്, ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി എത്ര സമയം ചിലവഴിക്കണം, എത്രത്തോളം വൈകാരികമായി അതിൽ ഇടപെടണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ അതിർവരമ്പുകൾ നിശ്ചയിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ.
പല സെഡ് ജനറേഷൻ തൊഴിലാളികൾക്കും ജോലി എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്, അല്ലാതെ ജീവിതത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവല്ല. ജോലി അവർക്ക് വരുമാനവും ആനുകൂല്യങ്ങളും നൽകുന്നുണ്ടാകാം, പക്ഷേ തങ്ങളുടെ അഭിനിവേശങ്ങളും സർഗ്ഗാത്മകതയും ജീവിത ലക്ഷ്യങ്ങളും അവർ തൊഴിലിന് പുറത്തുള്ള മേഖലകളിലാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്.
ഒരു കാലത്ത് ജോലിയിലൂടെ മാത്രം ലഭിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്വയം പ്രകാശനത്തിനുള്ള അവസരങ്ങളും സംതൃപ്തിയും ഇന്ന് ഇവർ സൈഡ് ബിസിനസ്സുകൾ (Side hustles), ക്രിയേറ്റീവ് പ്രോജക്റ്റുകൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി പ്രവർത്തനങ്ങൾ, വ്യക്തിത്വ വികസനം എന്നിവയിലൂടെയാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്.
എന്തുകൊണ്ട് സെഡ് ജനറേഷൻ ഈ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു?
ഈ മാറ്റം മടി കൊണ്ടോ ലക്ഷ്യബോധമില്ലായ്മ കൊണ്ടോ ഉണ്ടായതല്ല. പകരം, ഇന്നത്തെ സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളോടുള്ള ഒരു യാഥാർത്ഥ്യബോധമുള്ള പ്രതികരണമാണിത്.
വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ജീവിതച്ചെലവ്, തൊഴിൽ അരക്ഷിതാവസ്ഥ, കുറഞ്ഞ വേതനം, വ്യാപകമായ മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Burnout) എന്നിവ കാരണം ‘കഠിനാധ്വാനം ചെയ്താൽ വിജയിക്കാം’ എന്ന പരമ്പരാഗത രീതി ഇന്ന് അപ്രായോഗികമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മുൻതലമുറകൾ വർഷങ്ങളോളം വിശ്വസ്തതയോടെ ജോലി ചെയ്തിട്ടും തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നതും മാനസികാരോഗ്യം തകരുന്നതും കണ്ടാണ് പുതിയ തലമുറ വളർന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ആരോഗ്യത്തെ ബലികഴിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വിജയത്തിന് അർത്ഥമുണ്ടോ എന്ന് അവർ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
പദവിയേക്കാൾ സുരക്ഷിതത്വത്തിനും, ആഡംബരത്തേക്കാൾ വഴക്കമുള്ള ജീവിതത്തിനും (Flexibility), പ്രശംസകളേക്കാൾ മാനസികാരോഗ്യത്തിനും കരിയർ മിനിമലിസം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.
