പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഹൗറയില് എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ, നഗരം പൂര്ണ്ണമായി ഉണരുന്നത് 58 വയസ്സുള്ള ഡോളി റാണയുടെ ‘ധര്മ്മതല, ധര്മ്മതല’ എന്ന ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ടാണ്. യാത്രാക്കൂലി പിരിച്ചും സ്റ്റോപ്പുകള് വിളിച്ചുപറഞ്ഞും ഡോളി നടത്തുന്നത് ഒരിക്കലും നിറവേറ്റാന് കഴിയാതെ പോയ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്ക്കരിക്കുക കൂടിയാണ്.
ഡോളി റാണ തന്റെ പരേതനായ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനായി പശ്ചിമ ബംഗാളില് ഒരു ബസ് കണ്ടക്ടറായി. കടം, നഷ്ടം, ദൈനംദിന വെല്ലുവിളികള് എന്നിവയെ ധൈര്യത്തോടെ നേരിട്ടു ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകള്ക്ക് അവര് നിശബ്ദമായി പ്രചോദനം നല്കി
അവളുടെ അച്ഛന് എപ്പോഴും ഒരു ബസ് സ്വന്തമാക്കണമെന്ന് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു . അതൊരു വലിയ അഭിലാഷമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അന്തസ്സിലും കഠിനാധ്വാനത്തിലും വേരൂന്നിയ ഒരു ലളിതമായ സ്വപ്നമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മരിച്ചതിനുശേഷം, ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാന് ദൃഢനിശ്ചയിച്ച ഡോളി, ബസ് മുതലാളിയായി.
തുടര്ന്ന് വെല്ലുവിളികളുടെ ഒരു വേലിയേറ്റമായിരുന്നു. കടത്തിന്റെ ഭാരത്താല് കുടുംബം തകരാന് തുടങ്ങി. ബസ് വില്ക്കുന്നതിനോ നിരാശയിലേക്ക് പിന്വാങ്ങുന്നതിനോ പകരം, വളരെക്കുറച്ചേ പ്രതീക്ഷിക്കൂ എന്ന തീരുമാനം എടുത്തു. കണ്ടക്ടറായി പിന്നണിയില് നിന്നും ബസിന്റെ നിയന്ത്രണം അവര് ഏറ്റെടുത്തു.
അസാധാരണമായ ഒരു ജോലിയായിരുന്നു അത്. പുരുഷാധിപത്യമുള്ള തൊഴില് മേഖല യിലെ നോട്ടങ്ങളെയും, കുശുകുശുപ്പുകളെയും, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവര് നേരി ട്ടു. വര്ഷങ്ങള് കടന്നുപോകുമ്പോള് പുതിയ പ്രശ്നങ്ങള് ഉയര്ന്നുവന്നു. അറ്റകുറ്റ പ്പണി കളും ഇഎംഐ യും ഇന്ധനവിലയിലെ വര്ദ്ധനവും ബസ് നടത്തിപ്പ് ദുരിതമായി. ചെറി യ ദൂരങ്ങള്ക്ക് വേഗതയേറിയതും വിലകുറഞ്ഞതുമായ യാത്രകള് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു കൊണ്ട് ഇലക്ട്രിക് റിക്ഷകള് തെരുവുകളില് വ്യാപകമായതോടെ തിരക്കും കുറഞ്ഞു.
പഴയ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ട് തിരികെ വന്നതോടെ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നം സജീവമായി നിലനിര്ത്താന് ഡോളി ബുദ്ധിമുട്ടി. ഡോളിയുടെ കഥ ചില മാധ്യമങ്ങള് പ്രസിദ്ധീക രിച്ചതോടെ കഥമാറി. സംസ്ഥാന ബസ് സെക്രട്ടറി ഡോളിയെ നേരിട്ട് വിളിച്ച് മറ്റൊരു റൂട്ട് അനുവദിക്കാനുള്ള അവളുടെ അഭ്യര്ത്ഥന അംഗീകരിച്ചതായി അറിയിച്ചു. പുതിയ പെര്മിറ്റ് ലഭിച്ചതോടെ, ഇ-റിക്ഷകള് അധികമില്ലാത്ത ഒരു റൂട്ടിലേക്ക് പ്രവേശനം ലഭിച്ചു, ഇത് ഉപജീവനം കണ്ടെത്താനും ബസ് ഓടിച്ചുകൊണ്ടുപോകാനും കൂടുതല് മികച്ച അവസരം ലഭ്യമാക്കി.
