ജേ ഇസഡ, കാനിവെസ്റ്റ് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില് അമേരിക്കയിലെ പാര്ശ്വവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ട കറുത്തവര്ഗ്ഗക്കാരുടെ സംഗീതരൂപമായാണ് ഇവര് ആരംഭിച്ച റാപ്പ് സാമൂഹ്യവിമര്ശനത്തിന്റെ ധിക്കാരത്തിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു. അവരുടെ ആശയപരമായ കലഹിക്കലിന്റെ മലയാളം പതിപ്പിനെ വേണമെങ്കില് ‘വേടനെ’ന്ന് പറയാനാകും. ആ സംഗീത ഉണര്വ്, മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മധുര ഘാനയും ഉണര്ത്തിവിടുന്നു.
സ്വന്തം ഐഡന്റിറ്റി വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനും അവളുടെ സമൂഹത്തിലെ ഒരു പുതിയ തലമുറയെ മികച്ച മനുഷ്യരാകാന് പ്രചോദനം നല്കുന്നതിനും മധുര ഘാന പാട്ടിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഘാനെ എന്ന മഹാദേവ് കോലി പ്രശസ്തിയെ പിന്തുടരുന്നില്ല. പകരം, സോഷ്യല് മീഡിയ തലമുറയെ ബോധവല്ക്കരിക്കാന് അവള് തന്റെ പ്ലാറ്റ്ഫോം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു പ്രകടനത്തേക്കാള് ഒരു സേവനമായി.
ബി ആര് അംബേദ്കര്, ബാപ്മാനൂസ്, കര്ഷക സമരങ്ങള്, ട്രാന്സ്ജെന്ഡര് അവകാശങ്ങള് തുടങ്ങിയ നിര്ണായക വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തോദ്ദീപകമായ റാപ്പിലൂടെ, ഘാന പലപ്പോഴും കേള്ക്കാത്ത സാമൂഹിക വെല്ലുവിളികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. മഹാരാഷ്ട്ര കലാനില് ജനിച്ച മഹി ജി (ഘാനെയുടെ സ്റ്റേജ് നാമം) ഇടതൂര്ന്ന വനങ്ങള്ക്കും സമ്പന്നമായ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിനും ഇടയിലാണ് വളര്ന്നത്. ഒരു ബസ് കണ്ടക്ടറുടെ മകളായ അവള് പലരും പിന്തുടരുന്ന പാത പിന്തുടര്ന്നു.
എഞ്ചിനീയറിംഗ് ബിരുദം നേടി ഇന്ഫോസിസില് ജോലിയില് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ അവള് കുറച്ച് വര്ഷങ്ങള് ജോലി ചെയ്തു. പക്ഷേ കവിതയോടുള്ള അവളുടെ ഇഷ്ടം ഹോബി മാത്രമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ ഒമ്പത് മുതല് അഞ്ച് വരെ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും അവള് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സോയ അക്തര് സംവിധാനം ചെയ്ത രണ്വീര് സിങ്ങിന്റെയും ആലിയ ഭട്ടിന്റെയും ഗല്ലി ബോയ് 2019 ല് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള് ഘാനയുടെ റാപ്പ് ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായി. തന്റെ കലാരൂപവും ഹിപ്-ഹോപ്പും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കണ്ട ഘാന റാപ്പ് സ്വീകരിച്ചു.
