മിക്ക സംസ്കാരങ്ങളിലും, ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ശരീരം ഒന്നുകിൽ ദഹിപ്പിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ കുഴിമാടത്തിൽ അടക്കം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ടൊരാജ വംശീയ വിഭാഗക്കാർ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലാണ് ജീവിക്കുകയും നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ഇത് മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളിലുള്ള ആളുകളെ ഞെട്ടിച്ചേക്കാം, ചിലർക്ക് ഇത് വിചിത്രമായി തോന്നുകയും ചെയ്യാം. എന്നാൽ മരണം ഒരു വലിയ യാത്രയിലെ മറ്റൊരു പടി മാത്രമാണ് എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണ് ഈ പാരമ്പര്യം.
ഇന്തോനേഷ്യയിലെ തെക്കൻ സുലവേസി പ്രവിശ്യയിലെ ഉൾനാടൻ പ്രദേശമായ താന ടൊരാജ റീജൻസി നിങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ‘ജീവിക്കുന്ന’ മരിച്ചവരെ കാണാനുള്ള അവസരം നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും. ഈ പ്രദേശത്തെ ശവസംസ്കാര ചെലവ് വളരെ കൂടുതലാണ്; ചില ആളുകൾ പണവും മറ്റ് കറൻസി മാർഗ്ഗങ്ങളും ശേഖരിക്കാൻ അവരുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ചെലവഴിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ പണം ലഭിക്കുന്നതുവരെ, മൃതദേഹങ്ങൾ മമ്മിയാക്കി ടോങ്കോനാൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന പ്രത്യേക ഇടങ്ങളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
മരിച്ചവരുമായി ജീവിക്കുന്ന ഗോത്ര സംസ്കാരം
മറ്റെല്ലാ ലോക രാജ്യങ്ങളിലും കാണുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈ സമൂഹത്തിൽ ശവസംസ്കാരം ഒരു ആഘോഷമാണ്. ടൊരാജ ഗോത്രം മരിച്ചവരിൽ ദുഃഖം രേഖപ്പെടുത്തുമെങ്കിലും, അവർ മൃതദേഹം മമ്മിയാക്കി സൂക്ഷിക്കുകയും, അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുക, ഓരോ രണ്ട് വർഷം കൂടുമ്പോൾ വസ്ത്രം മാറ്റി പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുക എന്നിവയുൾപ്പെടെ അവരുമായി ആശയവിനിമയം തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് മനേനേ (Manene) ആചാരം. ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ, ചില കുടുംബങ്ങൾ എംബാം ചെയ്ത മൃതദേഹങ്ങൾ, ശവസംസ്കാരം നടക്കുന്നത് വരെ കുടുംബവീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു, ഇത് വർഷങ്ങൾ എടുത്തേക്കാം. മരണത്തിനും ശവസംസ്കാരത്തിനും ഇടയിലുള്ള കാലയളവിൽ, കുടുംബങ്ങൾ പലപ്പോഴും മൃതദേഹങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കുകയും, വസ്ത്രം അഴിക്കുകയും, വൃത്തിയാക്കുകയും, പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം കുട്ടികൾക്കോ കുടുംബത്തിലെ പുതിയ അംഗങ്ങൾക്കോ വീണ്ടും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു.
